| |
|
|
|
|
Al sinds mijn jongensjaren ben ik me ervan bewust, dat ik veel mannen gek kan maken met mijn verschijning. Ik ben slank en heb een rond, bijna meisjesachtig gezicht, dat er met mijn halflange, bruine haar zeer misleidend uitziet. Ik heb als danser bij Karin Bloemen gewerkt en ben nu verbonden aan een ander gezelschap.
Momenteel laat ik mijn nieuwe huis verbouwen. Timmerlieden en schilders lopen er rond, alsof ze zich helemaal thuis voelen, en kijken me soms vreemd aan, als ik een kijkje kom nemen in mijn eigen huis. De meesten van hen zijn van middelbare leeftijd. Ik hoop, dat het karwei klaar is, voordat de bouwvakvakantie begint. Als het heet is, lopen er een paar in korte broek en met ontbloot bovenlijf, maar een van hen zie ik steeds gekleed in een witte overall, waarvan de zakken uitpuilen van de kwasten, penselen en potloden. Hij is de jongste, denk ik: zo'n 24 jaar, blond, vrij lang en in het bezit van een slank, maar stevig postuur.
Zijn collega's zijn brutaal. Ze maken grappen over de lichamelijke hoedanigheden van Karin Bloemen en stellen me vragen over haar prestaties op seksueel gebied. Ik kan er geen antwoord op geven. Bram, de jonge schilder, lacht maar een beetje mee en draait shaggies met zijn mooie vingers. Zijn handen zijn eerder die van een pianist dan van een schilder.
Sommige jongemannen weten niet, dat ze zijn zoals ze zijn. Ze moeten als het ware geactiveerd worden, zoals het vuur van de Olympische Spelen moet worden aangestoken. Als Bram en ik elkaar aankijken, begint het liefdesvuur in me te smeulen. Ik vraag me af of hij iets aan heeft onder die overall. Er is een behoorlijke bobbel te zien op de plaats, waar de laagste twee knopen zitten. Heeft iemand hem al eens aangeboden om hem daar liefdevol aan te raken, geknield en met brandende lippen? 'Laat mij het zijn!' smeek ik met mijn ogen, als die de zijne ontmoeten.
Elke keer, als ik het huis kom inspecteren, ben ik wat luchtiger gekleed en merk ik, dat Bram zijn overall steeds minder hoog heeft dichtgeknoopt. Komt dat doordat de dagen steeds heter worden?
Op de dag, dat het werk voltooid moet zijn, heb ik alleen maar een short en sportschoenen aan. Ik jog naar mijn huis en kom hijgend aan, terwijl ik me verbeeld de hardloper te zijn, die aankomt met de Olympische vlam. De werklieden zijn hun spullen al aan het opruimen. Ik zie, dat Bram zijn overall op twee knopen na heeft opengelaten. Zijn gebruine borstkas is nu helemaal zichtbaar. Schaamteloos krullen enkele schaamhaartjes over de benedenrand van de overall naar buiten. Zijn geslachtsdeel tekent zich duidelijk af in de linkerbroekspijp. Hij is naakt onder de overall!
"Zo, meneer", hoor ik een oudere bouwvakker zeggen, "we gaan weer naar het vrouwtje toe".
"Ja", grinnikt een andere, "samen gezellig naar de Karin Bloemenshow kijken".
"He", zeg ik tegen Bram, "dat is niet goed gedaan. De kozijnen van dat raam hadden rood moeten zijn".
"Wat zeggu, meneer?" zegt Bram. "Ze moesten toch geel zijn?"
"Nee. Rood".
"Sorry, dan heb ik me vergist".
Terwijl zijn collega's zich een voor een verkleden en vertrekken, blijft Bram achter om zijn fout goed te kunnen maken. Ik kijk naar hem, laat mijn ogen over zijn lijf glijden, ook als hij naar mij kijkt. Op mijn gemak een sigaret rokend en wijdbeens zittend op een stoel, zodat hij recht in de pijpen van mijn short kan kijken. Om ons heen is het stil. We bevinden ons in een alleenstaand huis, omgeven door bomen en struikgewas.
De avond is nog heet. We horen alleen de vogels. Bram weet waar ik heen wil, want de kozijnen horen inderdaad geel te zijn. Maar hij speelt het spel nog even door.
Ik hou mijn adem in. Bram maakt de onderste knopen van zijn overall los. Zijn forse geval valt slap naar buiten.
"Effe pisse", zegt hij en verdwijnt in de w.c.
Vergis ik me en denkt hij echt, dat de kozijnen over moeten worden geschilderd? Ik begin te twijfelen. Bram komt terug. Hij grijnst, terwijl hij zijn lul weer naar binnen stopt. Ik druk mijn sigaret uit in de asbak.
"U woont hier mooi, meneer", zegt hij.
"Zeg maar Tino".
Ik sta op en loop naar hem toe. Als ik vlak voor hem ben, snuif ik duidelijk hoorbaar zijn lichaamsgeur op.
"Je zweet, Bram. Hard gewerkt?"
"Ja, dat ken je wel zegge".
Ik gluur in het onderste gedeelte van de overall en zie de pik van Bram hangen. Op het moment, dat ik mijn lichaam tegen het zijne aan wil drukken, pakt hij zijn kwast.
"Pilsje?" vraag ik.
"Ja, lekker, Tino".
Als we relaxed bij elkaar zitten en hebben geproost, zegt Bram: "Me collega's zegge, dat je 'n poot bent. Is dat zo?"
"Ja".
"Dach ik 't nie!" lacht Bram en neemt een sigaret van me aan.
"Van achteren lijk ik net een meisje", zeg ik. "Wil je het eens zien?"
"Ja".
Met mijn rug naar Bram toegekeerd, doe ik mijn short uit. Ik ga er zo vrouwelijk mogelijk bij staan en draai mijn hoofd, glimlachend als een vamp, naar hem toe. Bram wordt stil. Zwijgend drinkt hij zijn pils op. Ik doe mijn plasser tussen mijn benen en met mijn handen op mijn tepels draai ik me om. Brams mond valt open. Hij dooft zijn sigaret en staat op. Zelf lijkt hij niet te merken, dat zijn lid nu recht naar boven wijst, met een glanzende, paarse eikel.
"Je daagt me uit, Tino", zegt hij en pakt de kwast op om te verven, legt hem weer neer, laat de overall van zijn lijf glijden en komt spiernaakt op me af.
Ik ga op mijn buik liggen en laat Bram begaan. Hij doorspietst me met zijn speer, zoals de speer van de Olympische speerwerper de grond doorboort. Door het open raam zie ik het gezicht van een opgeschoten jongen, die ons belangstellend gadeslaat.
"Rot op!" wil ik roepen, maar ik kan alleen maar hijgen.
Bram lijkt me met zijn gepomp in tweeen te willen scheuren. De jongen grijnst triomfantelijk en ik zie, dat hij neukbewegingen maakt tegen de vensterbank, in hetzelfde ritme als Bram,
Dan roept de jongen: "Homo's!" op het moment, dat Bram zich in me ontlaadt, en maakt, dat hij wegkomt.
"Als je dit tegen m'n collega's vertelt", zegt Bram, die met een druipende snikkel naar de douche loopt, "knijp ik je strot af".
Ik voeg me bij hem, wrijf zijn lijf in met zeep. "Je hoeft nergens bang voor te zijn", zeg ik op vriendelijke toon.
Hij glimlacht en merkt, dat ik nog steeds met een stijve toeter sta. Tot mijn verrassing laat mijn stoere bink zich op zijn knieen zakken en neemt mijn eikel tussen zijn lippen. Ik tril van genot, als hij me leegzuigt en sluit mijn ogen. Mijn handen strelen Brams schouders en grijpen zich vast aan zijn blonde haren. Binnen enkele seconden ben ik klaar.
Later die avond stapt hij in zijn overall, doet de knopen dicht tot op zijn borst en pakt zijn tas.
"Waarom rood?" vraagt hij nog, voordat hij vertrekt.
"Dat is de kleur van de liefde".
"O".
Ik krijg een zoen van hem.
"Je komt het afmaken, he?" roep ik hem na.
"Ja, doe ik!"
Een paar minuten later laat ik de opgeschoten jongen binnen, die met een brutale grijns heeft aangebeld en me meteen bij m'n ballen grijpt. Er volgen weer enkele vitale momenten.
Heb jij ’t wel eens met een negerin gedaan?
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
Waardering van dit verhaal |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
