| |
|
|
|
|
Ik zie mijn buurjongen soms in de tuin, soms in de lift, soms op straat, maar horen doe ik hem bijna altijd, als ik thuis ben. Hij is achttien of negentien jaar, tenger gebouwd, een beetje onbeholpen, maar zeker knap met zijn charmante lachje.
In leeftijd schelen we een hele generatie. Zijn naam is Hilko en hij gaat volgens de laatste jongensmode gekleed: broekspijpen opgestroopt tot de kuiten en blote voeten in lage schoenen. Zijn jongenskamer ligt naast mijn slaapkamer. De flat, waarin we wonen, is zeer gehorig. Maar het verbaast me, dat ik nooit op de muur bons, als hij zijn geluidsinstallatie te hard aan heeft staan.
Ik ken zijn geheim: hij houdt van jongensgroepenmuziek. Dat zou ergens op kunnen wijzen, maar het hoeft niet.
Deze middag ben ik vroeg thuisgekomen. Als ik de voordeur opendoe, dringen de klanken van zoetgevooisde jongensstemmen mijn oren binnen. Er heeft zich een enigszins valse stem bij gevoegd, die van mijn buurjongen, maar toch klinkt het geheel me niet onaangenaam in de oren.
De natuur zit wonderlijk in elkaar. Vrouwtjesvogels lokken de mannetjes met hun gezang en zou dat bij mensen ook niet gebeuren? Zou Hilko niet iemand met zijn stem in vervoering willen brengen, al was het onbewust? Ik word ruw in mijn gedachten gestoord door een harde mannenstem, die tekeer gaat tegen Hilko. Zijn vader. De jongen wil niet mee naar een verjaardagsfeest en moet het nu ontgelden. Ik hoor zijn onverschillige reactie op de uitbarsting van zijn vader en de sussende stem van zijn moeder. Gesmijt met deuren. Dreigement, dat Hilko het huis uit moet. Het scheldwoord 'lapzwans'. Lapzwans? Wordt dat nog gebruikt tegenwoordig? Lapzwans = Lapschwanz in het Duits? Ik weet niet wat het betekent, maar in mijn hoofd wordt onmiddellijk een verband gelegd met het geslachtsdeel van Hilko, dat in mijn fantasie slechts door een lapje wordt bedekt.
Door het raam aan de voorkant zie ik zijn ouders vertrekken.
Als ik gegeten heb en uitgebreid de krant heb gelezen, besluit ik nog een eindje te gaan joggen. Ik heb een goede conditie, zie er nog fit uit (iedereen schat me tien jaar jonger) en zit barstensvol energie, zeker op seksueel gebied. Daarom ga ik vanavond naar mijn STAMsauna (een STAMkroeg heb ik niet).
Ik loop door de gang naar de lift en zie, dat de deuren nog openstaan. Snel ga ik erheen. Er staat al iemand in het hokje, dat vier vierkante meter groot is. Het is Hilko.
"Hi", zeg ik.
"Hallo".
De deuren sluiten zich tergend langzaam. In de spiegel zie ik duidelijk de contouren van Hilko's 'Schwanz' in zijn strakke, lichtblauwe spijkerbroek, die al een beetje versleten is. Zijn witte T-shirt zonder mouwen is hem te klein en toont een streepje van zijn buik, die met blonde haartjes is bedekt. Hij heeft bruine, toch wel gespierde armen.
Ik zie, dat zijn ogen op de bobbel in mijn trainingsbroek zijn gericht, maar hij de mijne even in de spiegel ontmoet, kijkt hij snel naar de cijfers, die de etages aangeven. Ligt het aan mij of is het nou echt zo heet in deze lift? Komt het door de spirituele vibraties, die tussen een man en een jongen over en weer kunnen schieten?
Opeens staat de lift stil, met een schok. Hij blijft hangen tussen de derde en de vierde etage. Hoe Hilko en ik ook op de knoppen drukken, hij komt niet meer in beweging.
"Vreemd", zeg ik en draai het nummer van de technische dienst via het telefoontoestel, dat alleen daarvoor bestemd is.
"We komen er meteen aan", wordt er gezegd, als ik mijn verhaal heb verteld.
"Nog even", zeg ik tegen Hilko.
"Shit", zegt hij, "ik heb m'n mobieltje niet bij me. Anders hadden we mijn ouders kunnen bellen".
Ik merk, dat ik dichter bij Hilko ga staan, die een beetje nerveus lijkt te zijn geworden.
"Rustig maar", zeg ik.
Op zijn beurt komt de jongen vlak naast mij staan. De natuurlijke reactie van twee mensen in nood? Als vanzelf leg ik mijn arm om zijn schouders.
"Wist je, dat de kans op vandalisme in liften veel kleiner is, als er een spiegel in hangt?" zeg ik om Hilko gerust te stellen.
"Is dat zo?"
"Ja, misschien vindt een vandaal zichzelf zo interessant, dat hij vergeet om dingen te vernielen".
"Vind jij mij interessant?"
"Ik? Eh..., ja. Zeker. Je bent leuk om te zien, je kan mooi zingen en..."
Wat zeg ik toch allemaal?
"Ik geloof, dat ik homo ben", zegt Hilko.
Dus toch?
"Dat geeft toch niet? Ik ben het ook".
Onze monden naderen elkaar in een plotseling gevoel van intimiteit. We kussen elkaar, eerst aarzelend, dan hartstochtelijk. Waar ben ik mee bezig? Lokt deze jongen me in een val? Maar daar is hij toch veel te lief voor?
"We moeten het snel doen, Ron". (Hoe weet hij mijn naam?)
Hilko doet zijn broek tegelijk met zijn slipje naar beneden. Zijn Schwanz steekt recht naar voren, stevig en vochtig. Ik neem hem in mijn hand. Hilko ziet mijn gigantische stijve.
"Wat wil je?" vraag ik, want de keuzemogelijkheden zijn divers.
"Maak me klaar met je mond", fluistert Hilko.
Ik kniel voor hem neer en vervul zijn wens, zodat mijn mond gevuld wordt met heerlijk jongensvlees en -vocht, dat binnen de kortste keren vrijkomt, tegelijk met het mijne.
We horen stemmen naderen.
"Ga je straks mee naar de sauna?" vraag ik nog, terwijl we ons snel aankleden.
"Ja!"
Dan zet de lift zich in beweging en worden we bevrijd. Mijn lapzwansje en ik haasten ons de trap af.
Gladde glanzend rode mini vibrator met speciaal geribbelde schacht voor optimale stimulatie.
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
Waardering van dit verhaal |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
